Mariasana | Αυτοεκτίμηση
3045
post-template-default,single,single-post,postid-3045,single-format-standard,tribe-no-js,tribe-bar-is-disabled,ajax_fade,page_not_loaded,,qode_grid_1300,footer_responsive_adv,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-10.1,wpb-js-composer js-comp-ver-5.0.1,vc_responsive
 

Αυτοεκτίμηση

Αυτοεκτίμηση

Υπάρχουν άνθρωποι, που περιμένουν να τους κοπεί η ανάσα, για να νιώσουν πως «ζουν».

Πως έγινε ή κατόρθωσαν κάτι σπουδαίο…

Η ανάσα μας κόβεται σε δυο περιπτώσεις:

Είτε νιώθοντας δέος/θαυμασμό

Είτε σε κάποιο έντονο σοκ/φόβο.

Υπάρχει ένας αέναος Κοσμικός Νόμος:

Της Δημιουργίας

Της Διατήρησης

Και

Της Καταστροφής.

Κάποιοι άνθρωποι έχουν την ικανότητα και το ΧΑΡΙΣΜΑ, να είναι ΕΙΡΗΝΙΚΟΙ. Να ισορροπούν ανάμεσα στις αντιθέσεις, να προσαρμόζονται εύκολα και να διατηρούν τις ισορροπίες.

Πόσο δύσκολο και ταυτόχρονα θαυμαστό είναι αυτό!

Ιδιαίτερα θαυμαστό για κάποιους που έχουν την τάση να είναι καταστροφικοί, και μέσα από τις στάχτες τους να αναγεννούνται. Που καθόλου δυσαρμονικό δεν είναι ούτε και αυτό.

Καθώς συνήθως, εκείνοι που καταστρέφουν είναι συνάμα και αυτοί που ανοίγουν τους δρόμους. Γίνονται δάσκαλοι, καθοδηγητές, παρασύρουν άλλους από την όποια βαλτώδη με μεμψίμοιρη κατάσταση. Αυτοί οι άνθρωποι, με την έννοια του «πολέμου» χαραμίζουν την εικόνα του «καλού παιδιού» και θέτουν στη μάχη για την εξέλιξη τα όπλα των τραυμάτων τους για να γίνουν παράδειγμα ΑΦΟΒΙΑΣ για του άλλους και να τους παρασύρουν.

Υπάρχουν και αυτοί, που μέσα από την ύπαρξή τους και μόνο, γεννούν, φροντίζουν, ζουν αρμονικά δίχως πολέμους  και ακόλουθους, γιατί βρίσκονται στην πίσω γραμμή ενός αιώνιου κύκλου…

Του κύκλου της ζωής, που όπως αρμονικά φυτρώνουν τα δέντρα και τα άνθη το ένα δίπλα ή ακόμη και το ένα πάνω στο άλλο δίχως να ζητούν το χώρο τους από το άλλο.

Διαβάζοντας τα παραπάνω, σε όποια θέση και αν βρίσκεσαι, πες αλήθεια:

Δε θα θεωρούσες πιο «ξεκούραστο» ή «σπουδαίο» να βρίσκεσαι σε κάποια άλλη «κατηγορία» από αυτή που βρίσκεσαι ήδη?

-Ουφ, κουράστηκα να είμαι δυνατός

-Ουφ, κουράστηκα να μην είμαι σπουδαίος

-Ουφ, κουράστηκα να μη κάνω κάτι σημαντικό

Αλήθεια…

Έχεις καταλάβει ΠΟΣΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΗΔΗ?

Με το να βρίσκεσαι στη θέση που βρίσκεσαι, για κάποιο λόγο και σκοπό που ακόμα ίσως δε έχεις αντιληφθεί?

Είναι τυχαίο που όσοι βρίσκονται δίπλα σου και απαρτίζουν το δέντρο της ζωής σου και όσοι αλληλεπιδράς, είναι τόσο διαφορετικοί από εσένα?

Ξέρεις πόσο ανάγκη σε είχαν για να μπορούν να έχουν κι αυτοί το ρόλο τους σε αυτό το παίγνιο που λέγεται ζωή, σε τούτη την ενσάρκωση?

Αλλά και πόσο ανάγκη τους είχες κι εσύ, για να έχουν την κατάλληλη θέση στη σκακιέρα της ζωής σου?

Άλλοτε ως θεατές, άλλοτε ως μάρτυρες αλλά και ως συμπρωταγωνιστές στη ζωή σου…

Η μαγεία είναι όμως…

ΠΩΣ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΕΝΙΟΤΕ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΘΕΣΕΙΣ, ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΣΥΓΚΥΡΙΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ, ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΟΙ ΙΣΟΡΡΟΠΙΣΤΕΣ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ.

BRAHMA      VISHNU      SHIVA

Το Ινδικό Trimurti.

Κάθε Θεός συμβολίζει μια αυτές τις τρεις ποιότητες.

Ποιός θέλεις να είσαι από εδώ και πέρα και πού? Σε ποιές περιστάσεις?

Διάλεξε και ανέλαβε την ευθύνη του ρόλου.

Γιατί υπάρχει ήδη μέσα σου.

Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον αναγνωρίσεις.

Να του ζητήσεις να αναδυθεί.

Όλες οι απαντήσεις υπάρχουν ήδη μέσα σου.

Φτάνει να ρωτήσεις.

Και μετά να είσαι έτοιμος να λάβεις την απάντηση.

Και μη ξεχνάς:

«Είσαι ήδη σπουδαίος, για όλα αυτά τα μικρά κι ασήμαντα πράγματα που νομίζεις πως δεν έχεις κάνει»

Αλλά και επίσης μη ξεχνάς:

«Μπορείς να ξεκουραστείς από την ευθύνη να ανοίγεις δρόμους για τους άλλους (και κατά βάθος για εσένα). Μπορείς να χαλαρώσεις κάπου και να τους δεις να διαβαίνουν τα δικά τους μονοπάτια»

Με αιώνια αγάπη και κατανόηση,

Μοιράζοντας την εμπειρία, τα τραύματα και τα μαθήματα της ζωής μου

Μαζί σας.

Γιατί όλοι πάνω κάτω τα ίδια ζούμε και περνάμε.

Σε διαφορετικές θέσεις, ρόλους και με άλλα σκηνικά.

Το φόντο είναι πάντα ίδιο.

Η σκηνογραφία ίδια επίσης.

Η ίδια η ζωή.

Ο σκηνοθέτης αλλάζει και είσαι ΕΣΥ.

Σε ένα έργο που δε θα μάθουμε ποτέ τέλος.

Έως τη τελευταία στιγμή που θα πάρουμε την πιο βαθιά ανάσα της ζωή μας.

SO…HAM

Μαρία